środa, 24 października 2012

Decyzja

Nie chcę się rozpisywać, więc napiszę tylko, że muszę podjąć decyzję: Czy na czas nieokreślony zawiesić bloga, czy na jakiś czas zostawić go w spokoju. Od razu piszę, że oczywiście nie zamykam tego na dobre. Za duża strata by była. Odkąd  prowadzę ten szajs oceny z między innymi wypracowań gwałtownie mi się polepszyły. Ale do rzeczy. Nie trudno jest zauważyć, że po prostu robię strasznie duże przerwy w dodawaniu postów. Jest to wynikiem zwyczajnego braku czasu. 
Tu nauczyć się do klasówki, tu przygotować się na poprawę, opanować ogólne porządki, lekcje, zajęcie dodatkowe, goście, wspominania już nauka,ćwiczyć rysowanie żeby nie zapomnieć podstaw, wciąż na nowo odkładanie zamiaru wybrania się do biblioteki by oddać książki,ustalenie jakiegoś grafiku...Jest tego za dużo, i wierzcie mi, że wypisane sprawy nie są jedynymi. Wszystko utrudnia moje lenistwo, więc sami widzicie, że czasu szczególnego nie mam, a wieczorami odpocząć nie mogę, bo muszę biec na złamanie karku na różaniec, po powrocie do domu uporać się z pracami domowymi jak i tymi dodatkowymi. 
Jednak kiedy uda mi się cudem wejść na blog, liczby na liczniku wciąż się zwiększają mimo, że nic nie dodaje.
I to właśnie utrudnia decyzję. 
Muszę wybrać: Czy zawiesić blog na czas nieokreślony, czy pozostawić go na jakiś czas, żeby osoby które mają chęć mogły powrócić do starszych postów.
Kiedy mam wolny czas robię to, co zwykle: czytam. Owszem, próbuję biernie odwiedzać blogi, problem jednak stanowi to, że jeden z moich ulubionych blogów który biernie obserwowałam (against-nylon-socks.blogspot.com) został chyba zawieszony, w każdym razie nie mam szansy go odwiedzać.
Więc zostają mi takie strony jak DeviantArt, Tumblr itp. Po sprawdzeniu nowości okazuje się, że przywitają mnie nowe kartkówki i nauka.
I tak w kółko.
Tak więc decyzję zostawiam wam, czy zostawić Eesencję-Mnie otwartą, czy też nie.

A jednak się rozpisałam...

piątek, 5 października 2012

Tak naprawdę, to nie wiem, co tu napisać. Odzywam się tylko dlatego, że tak, jak to się mówi, wypada. 
Za każdym razem, gdy siadałam by czymś się podzielić, miałam pustkę w głowie.
W każdym razie dla tych, którzy nie mają okien: Nadeszła jesień. Zatem jest też jesienna depresja, siedzenie z kubkiem herbaty i zastanawianiem się, dlaczego wszystko jest szczerze do dupy. Później zdajemy sobie sprawę, że zachowujemy się jak zdechłe zombie. Chcemy to naprawić, siadamy wyprostowani, ale to i tak nie podoba.
Ależ ja lubię jesień.
Nie, to nie sarkazm. Naprawdę lubię tę porę roku. Deszcz, chmury, i ten cały nastrój. Szkoda, że trzeba to wszyscy oglądać za okna klasy, gdy nauczyciel pieprzy coś o przyszłości, trenach, jakaś osoba rzuca sucharami sądząc, że jest śmieszna. Myślałam, że to niemożliwe, ale poniedziałki są jeszcze gorsze. Oprócz tego, że to jeden z dni w których jest najwięcej lekcji, mam dodatkowe zajęcia z Francuskiego. Nie byłoby w tym nic złego prócz tego, że gdy idziesz do domu, sprzątaczka drze się na ciebie, że trzeba wychodzić o normalnej porze.
Gdyby mi się chciało, napisałabym, że wróciłam do rysowania. Gdyby mi się chciało, napisałabym, że przez kilka miesięcy stałam w miejscu z ołówkami, pomysłami i wszystkim. Gdyby mi się chciało napisałabym, że wzięłam się za siebie.
Sęk w tym, że mi się nie chce.
Mam pytanie do tych, którzy rysują dłuższy czas/rysowali:
Które ołówki najbardziej się wykorzystuje?
Mam pojęcie, jakie kupić, ale sens w tym, ze jak ostatnio kupiłam, to z paru po kilku dniach zostały takie końcówki, że nic nie dało się nimi zrobić. 

sobota, 1 września 2012

O czekaj, ty mówisz poważnie. Zaśmieję się jeszcze głośniej.

Taaa.
Znowu.
Nie pisałam kilka tygodni, i nie pytajcie czemu, bo sama nie wiem.
Rozpiera mnie takie szczęście, że czas powrócić do budynku zwanego szkołą pełnego prymitywnych istot, których inteligencja jest równa inteligencji dżdżownicy.

Znów nadchodzą przerwy spędzone w bibliotece, z tym, że to akurat mnie nie martwi. Za towarzystwo wolę książki, niż ten tłum ludzi. Jestem ciekawa, czy tylko ja.
Tak właściwie, to mam do was pytanie . Znacie jakieś ciekawe seriale? Oczywiście oprócz The Big Bang Theory, Mentalisty czy Dr. House.
Jeśli coś ciekawego znacie, to proszę o odpowiedzi.  Dziś krótko i zwięźle, prawdopodobnie napiszę w następnym tygodniu.

poniedziałek, 6 sierpnia 2012

Znów jestem

Ależ mnie tu nie było.
Posty miały być częściej, no ale cóż, jakoś tak wyszło. W każdym razie-powróciłam, i zamierzam zostać.
A jeśli zniknę, to przedtem was uprzedzę.
I promise.
Wakacje mijają, a ja nawet tego nie zauważam. Nigdzie nie wyjeżdżałam, co dało mi wiele okazji do gnicia przez komputerem.książkami. Mój geniusz jednak nie pozwala mi na marnowanie czasu, i wybrałam się do empiku.
I hate.
A wiecie, dlaczego? Ponieważ nie mogę się zdecydować. Tyle książek, tak mało kasy. Z każdej strony jest coś, co chcę mieć. Można tam oszaleć, szczere kondolencje dla tego, kto postanowi się przejść ze mną po książki.
Nie wyjdzie stamtąd, póki nie wyciągnie mnie siłą. To straszne, nawet, jeśli wiem, co chcę kupić, idę w określonym celu, to wyjdą z książkami, jakich nie było w planie.
Ostatnio zakupiłam między innymi ,,Gildia Magów''. Czytaliście może? Jak oceniacie?
Miałam jeszcze kupić między innymi ,,Czerwień rubinu'',, Baśniobór''( Harrego w twardej okładce, ,,Miasto Popiołów'' ,,Miasto szkła'', znalazłam także ,,Mechaniczny Książe''. Jeszcze wiele innych książek wpadło mi w oko, no ale cóż, jak już mówiłam-tak wiele książek, tak mało kasy. I znów- czytaliście któraś z tych? Jakie wrażenia?
Ja powróciłam do Stephena Kinga, a dokładniej ,,Cmętarz Zwieżąt''.  Sporo tego.
I mam do was prośbę; jeśli wiecie, gdzie mogę pobrać tą piosenkę, to proszę o kontakt, ponieważ nigdzie nie mogę znaleźć tego do pobrania, a słuchać przestać nie mogę.

wtorek, 3 lipca 2012

Pottemore i pustynia

Jako, że mam głęboką nadzieję, iż niektórzy czytelnicy tego bloga są fanami Harrego Pottera, postanowiłam zapoznać was z pewną grą - Pottemore.
Jest to gra, w której wcielasz się w ucznia Hogwartu, lecz przezywasz te same przygody, co Harry. Oczywiście robisz zakupy na pokątnej,kupujesz różdżkę oraz zwierzę, tiara przydziału przydziela Cię do jednego z czterech domów ( Pochwalę się, że jestem w Gryffindorze ), zarabiasz punkty dla swojego domu min. warząc eliksiry oraz odbywając pojedynki. 
Już za dwa dni rozpocznie się nowy rok, czyli wkroczymy w następny tom, a dokładniej - Komnatę Tajemnic. Więc radzę streszczać się, jeśli ktoś zamierza założyć tam konto.
Zapomniałabym - musimy także znajdować najróżniejsze przedmioty oraz księgi. 
Po zakończeniu rejestracji możecie podać swój nick w komentarzach - chętnie przyjmę do znajomych.
To chyba tyle o tej grze, żywię głęboką nadzieję, że Gryfoni zdobędą Puchar Domów, ale co chwilę wyprzedzają nas w punktacji Ślizgoni, a po chwili my ich.
Błędne koło.

Zostawiając temat Pottemore - suszy jak na pustyni. Jestem wyciągana na dwór, co jest prawdziwą męczarnią zważywszy na pogodę.  
Nie dam rady oddychać ! Już od kilku dni jedyne co piję, to najzwyczajniejsza woda z lodem i cytryną. Nie dam rady pić coś innego. 
Ostatnio była burza, miałam nadzieję, że po niej nie będzie tak duszno, ale gdzie tam, słońce ma w dupie, czy się roztapiamy, czy nie. 
Wybaczcie, że piszę coraz rzadziej, ale jeśli uda mi się wślizgnąć do domu, to większość czasu zajmuje mi pochłanianie kolejnych litrów wody.
Nie, żebym chowała się przed każdym promykiem słońca, ale nie lubię, kiedy mi  nieubłaganie napieprza w oczy.
Pozostaje mi tylko wyschnąć. 
Cóż za beznadziejna śmierć.
A teraz majestatycznie rozwalę wasze mózgi tym oto ludzikiem, który, sądząc po zachowaniu, ma ADHD, ale głosi prawdę :

poniedziałek, 25 czerwca 2012

Jesteś samotny jak zapomniany ziemniak

Czuję się, jakby ktoś napuścił na mnie dementorów.
Niby koniec roku szkolnego, ale jakoś nie mogę poczuć tej zbliżającej się wolności. 
Wolałabym zdychać w łóżku, niż robić cokolwiek innego.
Czy tylko ja tak mam ? 
Twarz w poduszkę, pokój zamknięty, tylko spać i umierać.
Ale postanowiłam wziąć się za siebie
Czeka mnie maraton Harrego ( znów ), stos książek, i kolejny rozdział do napisania.
Nawet zarobiłam 5 z w-fu. 
Szkoda, że ceną za nią był udział w zawodach, co pokrywa się ze zbiciem kostki, co znowu doprowadza mnie do tego, że już przez jakieś 2 tygodnie nie mogę normalnie stanąć.
Teraz nikt nie może mi zarzucić, że ja się o oceny nie staram.
Niedługo też będziemy mogli zacząć drugi rok na Pottemore ( ma ktoś tam konto ? ), a drugi rok oznacza Komnatę Tajemnic.
W te wakacje zamierzam pojechać na borówki/maliny/truskawki. Muszę trochę zarobić, i przy okazji będę miała podany jak na tacy nowy powód do narzekania. A co do tytułu - znalazłam to w jednej z książek, a dokładniej :
Człowiek
Samotny
jak zapomniany ziemniak
Jego przyjaciółmi
jedynie
szalone króliki
na pustym polu

Jeśli ktoś to rozumie, to proszę o wytłumaczenie
                                 Następny post będzie na temat.


piątek, 15 czerwca 2012

Zmiana planów.

Zmiana planów, post spóźniony. 
Niedługo wystawianie ocen, coś czuję, że jednak najlepiej to z nimi nie będzie.
Niektóre osoby wkurwiają mnie jeszcze bardziej niż zwykle.
Nie ma kawy.
Nie ma chęci do czegokolwiek. Znów.
A co jest ?
Dyskusje. Denerwujące dyskusje, w których głównym argumentem innej osoby jest głównie '' No i co z tego ? ''
Mam nadzieję, że dzień wam mija równie produktywnie jak mi.

sobota, 9 czerwca 2012

Powody i dni.

Wszyscy dodają nowe posty, a ja kurwa jak zwykle zacofana.
Ostatnio rozmyślałam, po co ja w ogóle tu cokolwiek piszę.
Znalazłam parę powodów :
1.Mogę tu kląć ile chcę, i nikt mi nie będzie pieprzył, że '' Tobie tak nie przystoi''.
2. Mogę obrażać tu ludzi nie ryzykując natłoku bardzo rozwiniętych odpowiedzi typu '' a weź się '' ''spadaj, chyba ty.''
3. Moja głowa zostaje uwolniona od nienormalnych myśli.
4. Rozmawiam z normalnymi ludźmi, którzy za najwyższy cel w życiu nie ustawiają '' Być jak najbardziej popularnym, a  przy tym idiotą.''
Więcej wymyślić nie mogłam. 

Dziś jest Dzień Agugaga, przyjaciela i księgowego. Nie mam pojęcia, co znaczy pierwsza nazwa, drugiej komentować nie będę, więc zostaje trzecia. Wszystkiego najlepszego wszystkim księgowym, którzy muszą następne lata wytrzymać z księgami rachunkowymi, czy innymi gównami. 
Następne święto, które zasługuje na moją uwagę odbędzie się 13 czerwca. 
Konkretniej : Święto dobrych rad. 
Już czuję, jak nie możecie się doczekać moich powymyślanych, nienormalnych rad.
Jeśli chcecie to piszcie w komentarzach najróżniejsze rzeczowniki które wam przyjdą do głowy, np. stół, chleb, spinacz, wydra czy łasica. W moich radach wystąpią owe rzeczowniki. Jak chcecie, to zamiast rzeczowników piszcie od razu gotowe rady.
To chyba tyle na dziś.

Korci mnie, aby zrobić coś podobnego, ale myśl, że zapewne przy tym stracę parę palców mnie odpycha :

wtorek, 5 czerwca 2012

Zmiana.

Dlaczego ludzie zawsze czekają na jakieś wydarzenie, aby oficjalnie coś zmienić ?
Gdy mamy nowy rok, wszyscy sobie obiecują wielkie zmiany. Gdy przechodzimy do następnej szkoły, jest to samo. Tak samo z Bożym Narodzeniem i tym podobnymi.
Boją się?
Nie, po prostu sądzą, że skoro nadeszło coś nowego, to i oni muszą coś zmienić w swoim życiu. Sens w tym, ze nie potrzeba żadnych wielkich zdarzeń, aby podjąć decyzję. 
Ale tak właściwie,to oczywiste. Ludzie nie chcą zmieniać czegoś w zwykłym dniu, ponieważ to...nieuroczyste ? Codzienne ? Sądzą, że nic z tego nie wyniknie, ponieważ podejmują decyzję podczas zwyczajnego dnia. To naprawdę nic trudnego zrozumieć, że podczas podejmowania czegoś ważnego, dzień uroczysty jest jak zwykły. 
Te wszystkie sztuczne życzenia...''wszystkiego dobrego w nowym roku '' ''będzie lepiej, zdrowia i szczęścia ! '' niczemu to nie służy. Nie sprawi, że życie stanie się lepsze, że ludzie zmądrzeją, że zaczną podejmować decyzje wtedy, kiedy trzeba.
Takie przekładanie działań na ważniejsze daty jest gówno warte. Wiemy, że to nic nie da, ale i tak to uparcie robimy.
Tak, ja też. Boję się zmian, więc z uporem osła wyznaczam kolejne daty.
Chyba czas przestać.

poniedziałek, 4 czerwca 2012

Koncert.

Muszę wybrać się na jakiś koncert, ma ktoś propozycje ?
Potrzebuję muzyki na żywo. Byle nie pop, techno, czy inne badziewie. Nie, żebym kogoś chciała urazić...tak właściwie, to chcę urazić, mam zły dzień, nie bierzcie tego do siebie. Po prostu jestem wredna. Ostatnio nawet kilkakrotnie usłyszałam, że jestem egoistką.
Uroczo.
Mam wolne od czwartku. Dziś znów prawie załapałam się na spóźnienie, czyli po prostu zaspałam, ale dzięki mojemu szybkiemu refleksowi zdążyłam.
Dostałam 4+ z angielskiego. Aż muszę się pochwalić.
Gdy skończyłam lekcje do domu wróciłam po jakiś...4 godzinach.
Moje życie jest pełne akcji...
Dziękuje wszystkim ,którzy podesłali mi strony z gifami, lub same gify, mam już na jakiś czas zapas.
Czy tylko ja zauważyłam jak ktoś macha łbem pandy ?

piątek, 1 czerwca 2012

Ogólnie.

No i piątek.
 W skrócie ? Deszcz. Duży deszcz. Gdy wróciłam do domu, to w miejscu, gdzie stałam tworzyła się kałuża. 
Choroba nadchodzi.
Poza tym czeka mnie dziś maraton filmowy. I kawa. Dużo kawy.
Teraz tylko odpoczynek. Odpoczynek od ludzi mówiących mi, co mam zrobić, od tłumów, od wszystkiego. 


Wiecie, co znalazłam w statystykach, a dokładniej w najczęstszych słowach kluczowych ?
''Mądre teksty życiowe'' 
Jestem dumna jak cholera.
Tydzień jakoś mi monotonnie minął, dostałam bana, wlałam w siebie jeszcze więcej cukru niż zazwyczaj, przeżyłam, postanowiłam w końcu nastroić gitarę...
No ale piątek, to piątek, trzeba się zabrać za te filmy.

I jeszcze coś : Dziękuje za tyle wejść, a tym samym dziękuje osobom, które uparcie śledziły posty na tym blogu i nadal mają cały mózg.
Kończą mi się gify, a szukać nie mam chęci, jeśli ktoś ma jakieś propozycje, przesyłajcie na : esencja-mnie@wp.pl
Normalnie aż sama sobie pogratuluję mojej chęci do robienia czegokolwiek.


środa, 30 maja 2012

Zero.

Zajebiście kurwa.
Zero siły, zero determinacji, zero samorealizacji.
Po prostu zero.
Nie mam siły, energii, chęci. Krótko mówiąc wszystkiego, czego potrzeba do przetrwania. 
Będę leżeć i zdychać, co mi zupełnie pasuje. Ostatnie zapasy energii wyczerpałam na kulturalną rozmowę na temat moich rysunków. Że niby to drastyczne takie, jakieś to to krwawe. Jak mam podły humor, to i tak rysuje, to logiczne, a tu będą się jeszcze przypieprzać, że strasznie rysuję.
Nie ma sprawy, zero problemu, zaraz zmienię się w optymistycznie nastawioną osobę, która przejmuje się problemami przypadkowych osób na korytarzu, które nie zawahają się ogłosić swoich zmagań całemu światu. 
Mojemu nastrojowi nie służy fakt, że codziennie z sześć godzin dziennie jestem zmuszona słuchać jak to ktoś cierpi ponieważ rodzice nie dali mu pieniędzy, nie robiąc takiej osobie krzywdy. 
Jeszcze trochę, a będę mogła mieć szczerze gdzieś te wszystkie podgatunki człowieka.
Trzeba wytrzymać.

wtorek, 29 maja 2012

Co to za różnica ?

Znalazłam czas, aby pobawić się tłem i napisać post.
Chwała mi.

Co to za różnica, czy posprzątam pokój dzisiaj, czy jutro ?
Co to za różnica, czy zjem coś teraz, czy później ?
Nie ma różnicy.
Nigdy nie będzie różnicy, rozumiecie ?
Gdy wyjdziemy z domu i nie wrócimy, to wszyscy inni będą mieli gdzieś, czy nasz pokój jest czysty.
Czas, to pojęcie względne. Dla mnie nie ma czegoś takiego jak czas. Jest życie. Jest dzień. Są zapachy. Są książki. Ale czas ? Czas to inaczej określenie życia. Bo co innego ? Chwile ? Dni ? Tygodnie ? Miesiące ? Lata ? To wszystko jest tym samym. Człowiek ma tendencję to utrudniania sobie życia. Będzie wymyślał niepotrzebne opisy, języki, czasowniki, przymiotniki, a w rzeczywistości to wszystko jest tym samym. To trochę...poplątane. 
Idąc tym tokiem myślenia, wiele pojęć, po prostu... nie istnieje. Są tylko niepotrzebnym wymysłem wyobraźni, aby utrudnić nam codzienność. Tak jak zdrowy rozsądek, a wyrzuty sumienia. Zdrowy rozsądek podpowiada nam, aby kogoś przeprosić, wyrzuty sumienia szepczą, aby również kogoś przeprosić... może i jest co zacofane myślenie, ale poprawne. Czasem dwie rzeczy różnią się małymi szczegółami. Czym są szczegóły, w porównaniu do poważnych spraw ?
Można to nazwać okrutnym żartem losu, lub po prostu głupotą. 
A więc nie ma znaczenia, czy zrobimy coś dziś, czy jutro. Czas na nie nagli, skoro nie istnieje.
 Wyrzuty sumienia nas nie dręczą, jeśli ich nie ma.

Założę się, że jak za kilka dni to przeczytam, to sama siebie nie zrozumiem...


Ah, i wiem że na samym dołu bloga tzw. stopka jest oczojebna tak jak tytuł, ale nic na to nie poradzę.

poniedziałek, 28 maja 2012

Za dużo.

Przeżyłam.
Nie jestem pewna, na jak długo. Myślałam, że o tej porze będę na wpół żywa. 
Jestem wykończona, wczoraj do późna musiałam pracować nad artykułem do gazetki szkolnej, dziś czeka mnie to samo, tyle że z wywiadem. Czekają mnie jeszcze dodatkowe prace do zrobienia, a zaległe prace domowe wołają o pomstę do nieba. W dodatku w pokoju mam taki syf, jak jeszcze nigdy. Przez kilkanaście minut na biurku szukałam jednego długopisu. 
Rozumiecie ?
Jeden, pieprzony długopis.
W dodatku te przeklęte zwody. Czym sobie zasłużyłam, aby nie mieć czasu na logiczne myślenie ?
Jutro nie będzie lepiej. Będę musiała dokańczać gazetkę. Po prostu zajebiście, nie mogę się doczekać...
Myślałam, że znajdę czas na chociażby przeczytanie książki.
W życiu. Nie wiem, jakim cudem znalazłam czas aby napisać tego posta. Z powodu nawałnicy zajęć następny post może ukazać się trochę później, przy odrobinie szczęścia dziś go szybko napiszę, a jutro po prostu dodam. Pogoda mnie dobija, to za gorąco, to za zimno.
Za dużo. Zdecydowanie za dużo.
Dziś coś spokojniejszego,mimo, że sam przetłumaczony tekst nie przypadł mi do gustu, melodia pozwala uspokoić trochę myśli. 

A,i przy okazji : powstała już strona O mnie.

niedziela, 27 maja 2012

Rozmowa prymitywnych osobników.

Część posta o przywitaniu się niektórych chłopaków zaczerpnęłam z pewnej rozmowy w książce '' Miasto Kości''

Dlaczego niektórzy osobniki płci męskiej muszą porozumiewać się mówiąc :
''-Siema
-No
-Spoko było wczoraj
-No
-Pamiętasz..? No i kurwa ten, no kurwa, no i ja pierdolę, no kurwa nie ?
-No''
Co za inteligenta rozmowa, co jest złego w powiedzeniu '' cześć '' ?
Albo, zamiast się po ludzku się przywitać, to będą sobie nawzajem głowami kiwać ?
Nie rozumiem, oni uważają, że jak mniej mówią, to są fajniejsi ? Czyli skinięcie głową jest po prostu szczytem zajebistości ?To to samo jakby powiedział jeden do drugiego :
''-Siema, jestem skurwielem, ale tego nie powiem, bo mogę to wyrazić w jednym ruchu głową, ty też jesteś skurwielem, i też tak to wyrażasz.''
Z tego wynika, ze im mniej się mówi, tym jest lepiej. Równie dobrze mogę wpaść na lekcję, kiwnąć głowa do nauczyciela lub powiedzieć '' - Jesteś mało zajebisty, bo nie kiwasz głową.'', ale myślę, że to by na dobre nie wyszło. 
Z tego można zrobić zajebistą rozmowę pełną akcji, zwrotów akcji i humoru, oto przykład :
Dwaj osobnicy kiwają do siebie głowami na znak, że oboje są skurwielami i to szanują.
-Siema
-No
-Spoko ?
-No spoko. Słuchaj, jest kurwa sprawa, że ja pierdolę, no i kurwa pamiętasz tamto ? no i ja pierdolę, bo się coś spieprzyło (Tutaj jest monolog pełen '' kurwa'' ''dziwka'' ''Ja pierdolę'' ''huj'' ''pedał'')
-No
-Kumasz?
-No, to nara
-Nara''
Ja rozumiem, że ktoś jest niewychowanym bucem, no ale bez przesady. Niektórzy mężczyźni potrzebują bardzo mało do życia, wystarczy im jedzenie, picie, łazienka, łóżka, i rozmówca do którego mógłby  wypowiadać monologi bez ani jednego normalnego zdania. Takie zwierzę łatwo utrzymać, ale denerwujące to takie, że szok. Żeby uniknąć niepotrzebnych skarg : nie piszę tego o wszystkich mężczyznach, tylko o tych bardziej prymitywnych.
Szczerze mówiąc, jakby podszedł do mnie taki typowy gnojek, i zaczął kiwać głową, to pomyślałabym, ze ma coś z szyją.
Podsumowanie : Dla niektórych chłopaków najważniejsze jest hasło '' nie można być mądrym, trzeba być idiotą.''

piątek, 25 maja 2012

Run !

Wiecie, jak to jest, kiedy wam się czegoś nie chce, ale kiedy ktoś coś wam każe zrobić, to po prostu nienawidzicie tego zajęcia ?
Beznadziejne uczucie. 
Skąd wziął się ten temat ? 
Stąd, że niedługo w mojej szkole będą odbywać się zawody sportowe.
I, oczywiście, wybrano mnie do nich. Powód jest prosty. Z każdej klasy ma zostać wybranych 6 osób. Trójka dziewczyn, trójka chłopaków. 
Oczywiście mogę odmówić, jeśli chce mieć obniżoną ocenę na koniec roku z tego pieprzonego w-fu, a na dobre by mi to nie wyszło. Już i tak muszę robić dodatkowe prace, których nauczyciele i tak nie sprawdzą, bo mają to w dupie, ale oczywiście muszę zdobyć dodatkowe informacje o jakimś trupie, który teraz leży w grobie i ma gdzieś, co o nim napiszę. 
Więc, tak, muszę przyłożyć się do paru przedmiotów, aby wyjść na prostą. Tak się składa, że nie jestem jednym z tych nierobów, które myślą że wszystko im się w życiu ułoży, nawet jeśli oleją szkołę. Ja ma ambicję aby skończyć szkołę, znaleźć pracę taką, jaka mi pasuje. Oczywiście wiem, że równie dobrze mogłabym spać w jakimś rowie, ale zawsze warto spróbować.
Niestety, przeszkadza mi w tym moje lenistwo. 
I tłum ludzi którzy drą się '' Biegnij ! BIEGNIJ ! ''
Czasem aż chce się odkrzyknąć :
'' Serio ?! No kurwa nie wiedziałam ! ''
Może jakimś cudem uda mi się wstawić kogoś na moje miejsce, nie wiem jak, ale to zrobię. 

poniedziałek, 21 maja 2012

Zawały.

Liczba dzisiejszych zawałów : 3.
A oto, moi drodzy, przedstawię wam powody :
Powód nr.1 - Jestem w pokoju, moja uwaga jest skoncentrowana na kubku pełnym po sam brzeg wody...powoli...jeszcze trochę...zupełna kontrola...cisza...
wrzask siostry, rozwalający uszy oraz mózg
...Szlag.
Serce na chwilę mi się zatrzymało, a zawartość kubka...cóż... wylądowała na podłodze.
Powód nr. 2 - Siedzę przy komputerze, po chwili dociera do mnie, że nie sprawdzałam wiadomości na telefonie od rana, i, o zgrozo, gdy stoczyłam się z łóżka nie mogłam go znaleźć.
Moja ręka wędruje kieszeni spodni.
Zawał.
Oczywiście po chwili zdaje sobie sprawę, że telefon leży niedaleko mnie na półce...
Powód nr. 3 - Zawał z powodu zawałów.
Matko, moja inteligencja mnie zadziwia...
Powód nr. 3 jest najinteligentniejszym, najbardziej zajebiście mądrym powodem wszech czasów.
To tak, jakbym dostała migreny z powodu... migreny. 
Więcej nie mam do powiedzenia jeśli nie liczyć tego, że słońce nie zna litości.
Moja dzisiejsza obietnica : następny post będzie na temat, radujcie się.
A, no tak, a to obiecane owacje dla użytkowniczki Loveina, lecz biorąc pod uwagę, że jestem dziś miłościwa, a użytkowniczka Cassie także znała odpowiedź, dość długą, to podzielicie się tymi oklaskami, nie wiem, jakim cudem, ale się podzielicie :
Następnym razem tak nie będzie, oklaski, czy co tam, będą tylko dla jednej osoby, i na przyszłość : nawet się nie łudźcie, że wstanę. Nawet dla owacji. 
To mój...34 post, a wejść jest coś koło 860, jestem z siebie po części dumna.
Wypadałoby podziękować...
A tam, już kiedyś to robiłam, podziękuje innym razem.

piątek, 18 maja 2012

Dlaczego ?

Dlaczego najczęściej muszę pisać o nienormalnych porach ? Czy tak naprawdę trudno mi w spokoju usiąść w dzień, napisać co tam mi się w mózgu głębi, i po sprawie ?
Tak.
Dlaczego nie lubimy określonych przedmiotów, a jednocześnie lubimy ? Dlaczego chcemy coś zjeść, ale po chwili dochodzimy do wniosku, że nie chcemy ? I zaraz po tym mówimy sobie, że jesteśmy głodni, ale nie chcemy jeść, idziemy do kuchni, wyciągamy te pieprzone masło, i nachodzi nas wspaniała refleksja : nie jestem głodna.
No ale oczywiście zaraz ktoś się wpierniczy do kuchni, zacznie coś konsumować, potem my będziemy mówić '' nienienieneieneienieneieneieneieneieneieneieneienieeeeee jestem głodny.
A nie, jestem. ''
No i  w końcu nasz mózg eksploduje.
Straszna śmierć.
No...w każdym razie dzisiejsze pytanie brzmi : dlaczego ?
Bo tak, i zamknij twarz 
To jest najczęstsza odpowiedź na to wspaniałomyślne, przemyślane zagadnienie.
Mogę spędzić całe dnie na poszukiwaniu odpowiedzi, tylko po co ? Aby udowodnić dla tego pospólstwa, że inteligencją przewyższa ich zwykły kot ?
Wystarczy popatrzeć na te jego spojrzenie pełne charyzmy i pogardy dla gatunku ludzkiego.
Co do zwierząt...wiedzieliście, że ostatnio mam same mądre przemyślenia oraz teksty życiowe ?
''- O, patrz, psy jakieś leżą, chyba zdychają...Urocze.'''
Normalnie +10 do inteligencji.
Wracając do tematu : Niektórzy ludzie sami sobie stwarzają problemy, a potem płaczą, że sobie nie radzą, ponieważ nic nie rozumieją.
Jak kurna nie rozumiesz, to to zostaw albo poproś o pomoc, zamiast ryczeć jak zarzynane prosie.
Ot, i cała filozofia.
Niestety, niektórzy nie mogą tego pojąć swym szeroko rozwiniętym umysłem, ponieważ mają ważniejsze sprawy aby zajmować się czymś tak beznadziejnie oczywistym.
Sens w tym, że na każde pytanie jest odpowiedź, chociażby zaczerpnięte z jakiejś książki.
''-Co było pierwsze : feniks czy popiół ?
-koło nie ma początku.''
Jeśli ktoś zgadnie, z jakieś książki to tekst, to będzie miał ode mnie owacje na stojąco. 

Jestem głodna.
A nie, jednak nie...
chociaż...


poniedziałek, 14 maja 2012

Seriale a rzeczywistość.

Nienawidzę, kiedy w serialu/prawdziwym życiu jakiś matoł narzeka, jakie to on ma trudne życie, schizofrenię, czy co tam jeszcze, a w rzeczywistości jego jedyny powód do zmartwień to tymczasowe odcięcie od internetu.
Gorzej jest w jakimś oczojebnym serialu.
Podstawa : główna bohaterka/bohater, który żyje w bogactwie, a tnie się bo nie dostał kieszonkowego. Jego przyjaciel/przyjaciółka, która całym sercem popiera taką oto osobę. Nie możemy jeszcze zapomnieć o wszystkich ludziach, którzy według głównej lafiryndy  ( tak,przyjmijmy, że to dziewczyna ) się na nią uwzięli.
Ja rozumiem, jak ktoś ma prawdziwe problemy, ale to już jest nienormalne, kiedy seriale są parodią rzeczywistości w złym znaczeniu tego słowa.
Aktualnie : 
seriale : 0 
Rzeczywistość : 1
Lecz...LECZ... są przecież takie seriale, przy których możemy się pośmiać, wyrwać sobie oczy, zacząć płakać tęczą.
Urocze.
Osobiście wolę zapomnieć o tym szajsie, w którym mogę się utopić we własnych, powyżej wymienionych, kolorowych łzach. Wtedy pozostaje mi oderwanie się na jakieś... 40 min. od książki.
Poprawa :
seriale :1
rzeczywistość : 1
Dałabym tym pierwszym dwa, ale za to, że tak parszywie zabierają mój cenny czas, odjęłam im jeden punkt.

Nie wiem, dlaczego daje gif tego zwierzęcia, nawet się nie pytajcie.

niedziela, 13 maja 2012

-Dwa grosze ? -Nie, zaszaleję, trzy.

Właściwie, to możemy wszystko kupić za dwa nędzne grosze. Przyjaźń, zaufanie, lojalność, głupotę. Nikt jakoś się szczególnie nie wysili myśląc, jak to by coś przekręcić. Zawsze znajdzie się w tłumie ludzi jeden młokos, który będzie się chwalić, że ma szczęście z powodu idiotycznego przesądu.
To sprowadza się do prostego słowa : szczęście. Ludzie uważają, że jak znajdą jednego grosza na chodniku, to mają szczęście. Jak zerwą czterolistną koniczynę, także. Ale jeśli zbiję lustro przechodząc pod drabiną, i widząc w tym samym czasie czarnego kota który przecina mi drogę, to ma pecha. 
A może ja chcę, bić lustra przechodząc pod drabiną ? Nikt mi nie zabroni, ale każdy będzie się bał.
Tak właściwie, to z czego to się wywodzi ? Zbiję lustro, to mam siedem laty nieszczęścia.
Troszkę mi się tego nazbierało.
To akurat mogę zrozumieć, dlaczego będę żyła mając za towarzysza w pech, gdy oglądałam pewien serial ( zgadnijcie jaki...) dowiedziałam się, że w lustrze odbija się kogoś dusza, czy jakoś tak, więc to chyba oczywiste, dlaczego jest nieszczęście, gdy się zbije.
Nie, nie wierzę w to.
To jest śmieszne.
Porozrzucam na ulicy grosze, i będę się cieszyć jak głupia widząc naiwność ludzi, którzy to podnoszą.
Mogę śmiało powiedzieć, że ostatnio drogę poprzecinało mi sporo czarnych kotów.
Los ? Nie, przeklęty futrzak sąsiadki który cały czas pałęta się po ulicy.
A więc, ogólnie rzecz biorąc, zbiję jeszcze parę luster i całe życie będę miała przesądzone.
Cudnie.

___________________________________________
Tak  przy okazji : wie ktoś może, gdzie mogę obejrzeć Mentalistę, prócz zalukaj.tv i iiTV.info ? Aktualnie nie mam jak wysłać sms na zalukaj, i jak na złość wszędzie pokazuje, że trzeba być zarejestrowanym lub wykupić prerium...szmelc...

EDIT
Szablon znowu zmieniony..tak..znowu. Dlaczego akurat kawa ? Bo te przemyślenia są jak przy porannej kawie wielu z was.